یکی از تفاوتهای مهم قوانین سوئد با بسیاری از کشورهای اروپایی، قانون منع کامل تنبیه بدنی کودکان است. این قانون که از سال ۱۹۷۹ در سوئد اجرا میشود، باعث شده والدین، حتی در محیط خانه، حق هیچگونه تنبیه فیزیکی یا رفتاری آزاردهنده نسبت به فرزندان خود را نداشته باشند.
بسیاری از مهاجران ایرانی که به سوئد نقلمکان میکنند، به دلیل ناآشنایی با این قانون، ممکن است ناخواسته با مشکلات جدی حقوقی و مداخله نهادهای اجتماعی مواجه شوند. آگاهی از این قانون و پیامدهای آن برای خانوادههای ایرانی مقیم سوئد بسیار ضروری است. یک نمونهی جالب و کاربردی از قوانینی که در سوئد حتی با بسیاری از کشورهای اروپایی متفاوت است و میتواند ایرانیها (یا مهاجران تازهوارد) را دچار اشتباه یا مشکل قانونی کند:
قانون حضانت و تنبیه کودکان (Child Custody & Corporal Punishment)
- در سوئد: از سال ۱۹۷۹، سوئد اولین کشوری در جهان بود که هرگونه تنبیه بدنی کودکان (حتی یک سیلی یا تنبیه خفیف توسط والدین) را غیرقانونی اعلام کرد.
- در بسیاری از کشورهای اروپایی: تا سالها بعد، در برخی کشورها (مثل فرانسه یا انگلستان تا مدتها) تنبیه خفیف بدنی در خانه جرمانگاری نشده بود یا قوانین روشن نداشت.
چرا برای ایرانیها مشکلساز میشود؟
در فرهنگ ایرانی، هنوز بعضی والدین تنبیه بدنی سبک (مثل یک سیلی یا تنبیه آموزشی) را روش تربیتی میدانند. اما در سوئد حتی گزارش یک همسایه، معلم یا کارمند اجتماعی درباره کوچکترین تنبیه بدنی میتواند باعث مداخلهی جدی سازمان خدمات اجتماعی (Socialtjänsten) و حتی جداسازی کودک از خانواده شود.
بنابراین، خانوادههای ایرانی که به سوئد مهاجرت میکنند، اگر از این تفاوت قانونی آگاه نباشند، ممکن است ناخواسته با مشکلات قضایی یا حتی پروندههای حمایت از کودک مواجه شوند.
